Tarot geleneğinde “The Empress” kartı; bereketi, üretkenliği, doğayı, anneliği ve yaşamın büyümesini temsil eder. Klasik yorumlarda bu figür çoğu zaman huzurlu bir doğa kraliçesi ya da koruyucu bir ana olarak resmedilir.

Kahine — “2” Kartının Sembolik Analizi Tarot geleneğinde “2” kartı, çoğunlukla “The High Priestess” arketipiyle temsil edilir. Bu figür; sezgi, gizli bilgi, bilinçaltı, ruhsal farkındalık ve görünmeyen dünyayla kurulan bağ ile ilişkilendirilir. Klasik Tarot yorumlarında High Priestess çoğu zaman sessiz bir bilgelik figürü olarak görülür. Ancak Kahine kartı, bu arketipi yalnızca yeniden yorumlamakla kalmaz; onu çok daha eski, ilksel ve mitolojik bir bilinç katmanına taşır.

Câdûger — “1” Bilinç- Kartının Sembolik Analizi

Baht-ul Divane — “0” "Divane" Kartının Sembolik Analizi Tarot geleneğinde “0” kartı, çoğunlukla “The Fool” yani “Deli” arketipiyle temsil edilir. Bu kart; başlangıcı, bilinmeyeni, saf potansiyeli ve ruhsal yolculuğun ilk adımını simgeler. Ancak Baht-ul Divane, klasik Fool anlatısını birebir tekrar etmek yerine onu Anadolu, Pers ve tasavvufi sembolizmle yeniden yorumlayan bir yapı kurar.

Yaratıcı İfade Gelişim Modeli Bu diyagramı kendimi anlamak için başladım.Bunun bir “gelişim döngüsü” değil, farklı üretim biçimlerini tanımlayan bir yapı olduğunu fark ettim. Buradaki dört model, birbirini takip eden aşamalar değil; farklı ilerleme biçimleri.Kimi üretimini kapasite ve eğitim üzerinden büyütür.Kimi güçlü algısıyla doğrudan sürece girer ve ifade eder.Kimi teknik içinde kalır.Kimi ise yavaş ve uzun bir süreçte kendini inşa eder. Mesela Z modeli, bu yapıda sadece

Merhabalar, Dellette'in üçüncü bölümünü geride bırakırken, bugün sizlerle bu serüvenin perde arkasına, yani çizgi romanı var eden anlam akışına kısa bir bakış atacağız. Dellette, geleneksel anlatı kalıplarını reddeden bir yapıya sahip: Üç arkadaşın (A, B ve C) kendi evrenlerindeki yollarda amacı olmayan serüvenlerini takip ediyoruz. Hikayede ne net bir hedef ne de belirgin bir savaş/korku duygusu var; sadece doğanın gözlemi, içsel derinliklere dalışlar ve geçici arayışlar mev

E. H. Gombrich’in ifadesiyle, “İlkeller için, bir kulübe ile bir imge arasında yararlılık açısından hiçbir fark yoktur. Kulübeler onları yağmurdan, rüzgârdan, güneşten kendilerini korur, imge ise ruhsal, toplumsal ve büyüsel tehlikelerden korur.” Bu yaklaşım, sanatın başlangıçtaki temel işlevini açıkça ortaya koyar: sanat yalnızca estetik bir üretim değil, aynı zamanda hayatta kalma mücadelesinin bir aracıdır. Gombrich’in bu saptaması günümüze taşındığında, sanatın doğasında

Concept to Identity · Branding Project • Logo "MAARA / "Nomadic Principles"/Göçebiliğin ilkeleri" 070625 @maara.lab Çizgi önceden vardı, Toprak gördü, el şekil verdi. Biçim, düşünceden önce kuralsızdı. Artık yontulmamış olanın içindeyiz.Yumuşak, pütürlü, yanık. Mağalarımızda. • MAARA, kilden, taştan, ilkel çizimlerden ve doğanın ilk formlarından ilham alan bir tasarım markasıdır. Modern estetikten uzakta; sezgisel, özgür ve kural tanımayan bir yaklaşımla şekillenir. Her parça

"Taran" Tıpkı hayatta olduğu gibi; sessiz bir anda askıya alınmak. Bu parça yalnızca özgürlüğün, direncin ve içsel gücün bir yansıması değil, aynı zamanda beklemenin, sessizliğin ve zamanın geçişinin bir keşfi. • Taran" is an instinctive and deeply personal artwork. The materials and painting technique I used may seem incompatible at first, but this very contrast led to an unexpected and unique result. In this piece, I allowed my emotions to take the lead—I shaped the materia

Çiziktirdiğim dolabımdaki "çizgiromanlar" Bir dönem böyleydi, kenarlarda nefeslenirken, soluksuzca hikayeler çizerdim. benimle seyahat ettiler, anılarıma şahit oldular. Şimdi ise çizim günlüklerime evrildiler. Bakalım. . Bazıları içinde bulunduğum ruh hallerini konu alırken, bazıları ise dert edindiğim mevzuları harmanladıklarımla dolu. Belki bir gün hepsini temize çekip dijital ortamda sunabilirim "belki". boş şeylerden zamanım kalırsa. . 18 adet . (Kaybolmasını İstemedikler

Çeviri: Mehmet Mukadder YAKUPOĞLU Blanchot bana soruyordu: Neden sanki son insanmışım gibi iç(sel) deneyimi yürütüyorum? Bir anlamda… Kendimi yığınların bir yansıması ve korkularının bir toplamı olarak görüyorum. Diğer taraftan, eğer son insan olsaydım, korku hayal edilebilen en büyük deliliğe ulaşırdı! - hiçbir şekilde kaçamazdım, sonsuz yok ediş karşısında kendimin içine atılmış olarak varlığımı sürdürürdüm veya hala: boş, kayıtsız. Ama iç(sel) deney bir fetihtir, başkası

Çeviren: Nuriye YİGİTLER Dostum,dedi kral; saraydaki öteki subayların yükümlülüklerini çiğnemeye kalkarsanız,anarşiye yol açarsınız. Hadi gidip başsakiye söyleyin, bu aksam içecegim şarabı benim adıma onun seçmesini rica ediyorum. Syf:43 Gece Yayınları. 10/7

Bir kış sabahı giyinirken penceresinden dışarı baktı. Kıştan nefret etmiyordu artık, çünkü onun sadece İlkbahar’ın uykusu olduğunu, çiçeklerin dinlenmekte olduklarını biliyordu. Birden şaşkınlıkla gözlerini ovuşturdu, iyice baktı. Gerçekten de mucize gibi bir şeydi. Bahçenin en uzak köşesinde baştan aşağı güzel, beyaz çiçeklerle donanmış bir ağaç vardı. Dalları altın rengiydi ve onlardan gümüş meyveler sarkıyordu. Ağacın altında çok sevdiği küçük çocuk duruyordu. . Dev büyük

SU KIYISINDA İKİ GEMİCİ I Bir balık vardı kalbinde; Çin denizlerinden getirmiş; Ufacık, gelir geçerdi bazen Gözlerinin içinden. Gemici idi ama unutmuştu Meyhaneleri, portakalları; Gözleri suda. II Ötekinin sabun vardı dilinde; Yıkadı sözlerini, sustu Dünya dümdüz, deniz dalga dalga; Yüzlerce yıldız ve gemisi; Çeşmeler görmüştü Roma'da Ve yanık yüzler Küba'da Gözleri suda. Federico Garcia LORCA Çeviri: Sabahattin EYUBOĞLU

Çevirmen:Haldun Bayrı Uzak ilkbaharlar düşledim; sadece dalgaların köpüğünü ve doğumumun unutuluşunu aydınlatan bir güneş, toprağa ve her tarafta sadece başka yerde olma arzusu duyma derdine düşman olan bir güneş düşledim. syf:100 “Konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.” METİS YAYINLARI 10/10

Acrylic and mixed media on canvas / 100 × 70 cm The third piece from a 5-part series "The intertwining of unresolved emotions and the subtle strength found in human closeness. One reflects on how experiences leave their marks on the body, how we carry and blend into one another."

Sometimes it happens like this: your painting is finished, but it sits there. It's as if it's waiting for its time, but it's a time you can't foresee. Sometimes it waits, like a used, finished package. But it stays, and it can't go to waste.

En sıradan birisi coşkun, ateşli ve bataklıktaki zehirli zambaklar kadar güzel bir sevginin nesnesi olabilir.