Çeviri: Mehmet Mukadder YAKUPOĞLU Blanchot bana soruyordu: Neden sanki son insanmışım gibi iç(sel) deneyimi yürütüyorum? Bir anlamda… Kendimi yığınların bir yansıması ve korkularının bir toplamı olarak görüyorum. Diğer taraftan, eğer son insan olsaydım, korku hayal edilebilen en büyük deliliğe ulaşırdı! - hiçbir şekilde kaçamazdım, sonsuz yok ediş karşısında kendimin içine atılmış olarak varlığımı sürdürürdüm veya hala: boş, kayıtsız. Ama iç(sel) deney bir fetihtir, başkası

Çeviren: Nuriye YİGİTLER Dostum,dedi kral; saraydaki öteki subayların yükümlülüklerini çiğnemeye kalkarsanız,anarşiye yol açarsınız. Hadi gidip başsakiye söyleyin, bu aksam içecegim şarabı benim adıma onun seçmesini rica ediyorum. Syf:43 Gece Yayınları. 10/7

Bir kış sabahı giyinirken penceresinden dışarı baktı. Kıştan nefret etmiyordu artık, çünkü onun sadece İlkbahar’ın uykusu olduğunu, çiçeklerin dinlenmekte olduklarını biliyordu. Birden şaşkınlıkla gözlerini ovuşturdu, iyice baktı. Gerçekten de mucize gibi bir şeydi. Bahçenin en uzak köşesinde baştan aşağı güzel, beyaz çiçeklerle donanmış bir ağaç vardı. Dalları altın rengiydi ve onlardan gümüş meyveler sarkıyordu. Ağacın altında çok sevdiği küçük çocuk duruyordu. . Dev büyük

SU KIYISINDA İKİ GEMİCİ I Bir balık vardı kalbinde; Çin denizlerinden getirmiş; Ufacık, gelir geçerdi bazen Gözlerinin içinden. Gemici idi ama unutmuştu Meyhaneleri, portakalları; Gözleri suda. II Ötekinin sabun vardı dilinde; Yıkadı sözlerini, sustu Dünya dümdüz, deniz dalga dalga; Yüzlerce yıldız ve gemisi; Çeşmeler görmüştü Roma'da Ve yanık yüzler Küba'da Gözleri suda. Federico Garcia LORCA Çeviri: Sabahattin EYUBOĞLU

Çevirmen:Haldun Bayrı Uzak ilkbaharlar düşledim; sadece dalgaların köpüğünü ve doğumumun unutuluşunu aydınlatan bir güneş, toprağa ve her tarafta sadece başka yerde olma arzusu duyma derdine düşman olan bir güneş düşledim. syf:100 “Konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.” METİS YAYINLARI 10/10

En sıradan birisi coşkun, ateşli ve bataklıktaki zehirli zambaklar kadar güzel bir sevginin nesnesi olabilir.