Dellette: Yolların ve Anlamsızlığın Semiyotiği Üzerine Kısa Bir Not

Merhabalar,

Dellette'in üçüncü bölümünü geride bırakırken, bugün sizlerle bu serüvenin perde arkasına, yani çizgi romanı var eden anlam akışına kısa bir bakış atacağız.

Dellette, geleneksel anlatı kalıplarını reddeden bir yapıya sahip: Üç arkadaşın (A, B ve C) kendi evrenlerindeki yollarda amacı olmayan serüvenlerini takip ediyoruz. Hikayede ne net bir hedef ne de belirgin bir savaş/korku duygusu var; sadece doğanın gözlemi, içsel derinliklere dalışlar ve geçici arayışlar mevcut.

Ancak, bir amacın olmaması, bir anlam olmadığı anlamına gelmez. Bu anti-hikaye yapısı, her bir detayın, rengin ve teması kendi anlamını yaratmasını gerektiriyor. İşte tam bu akışkanlığı ve serbestliği yapılandırmak için Semiyotik Harita'yı çizme ihtiyacı duydum.

Post-Yapısalcı Bir Harita

Bu harita, çizgisel bir hikaye yolunu değil, karakterlerin ve görsellerin akışkan anlam yörüngelerini gösteriyor.

• Akışkanlık: Geleneksel semiyotikteki net anlam bağları yerine, buradaki çizgiler ve oklar sürekli bir hareket, döngüsellik ve kesinti içerir. Bu durum, Dellette'in varoluşsal serbestliğini görselleştirir.

• Gösterge ve His: Hikayedeki görsel uyaranlar (gösterenler), net bir sonuca değil, daha çok "his" adı verilen serbest bir duygu alanına akar. Bu da okuyucuya, sunulan imgelerden kendi kişisel anlamını yaratma özgürlüğü tanır.

Bu harita benim için, hikayesiz bir serüvenin bile kendi derin yapısına sahip olabileceğini keşfetme sürecimin bir parçasıdır. Çizgi romanımı okurken, gördüğünüz bu haritanın sunduğu yeni bakış açısını aklınızın bir köşesinde tutmanızı dilerim.

Kaynak & İleri Okuma

Bu kavramsal çerçeveyi oluştururken, Umberto Eco'nun İm Bilimi (Semiyotik) eseri rehberim olmuştur.

Dellette Link: https://globalcomix.com/a/dellette